Buddyzm - Cyber Sangha - Buddyjski Serwis Internetowy - Buddyzm w Polsce - www.buddyzm.edu.pl

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień plików cookies w przeglądarce internetowej.
Niedokonanie zmian ustawień na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie.


buddyzm medytacja Budda reinkarnacja Dharma nirwana
Buddyzm - Cyber Sangha - Buddyjski Serwis Internetowy - Buddyzm w Polsce - www.buddyzm.edu.pl
Buddyzm - Cyber Sangha - Buddyjski Serwis Internetowy - Buddyzm w Polsce - www.buddyzm.edu.pl BUDDYZM - Cyber Sangha
Wydawnictwo ROGATY BUDDA - Ksiegarnia Buddyjska - buddyzm Buddyzm-Media - Buddyjski Serwis Informacyjny Buddyzm CyberSangha - YouTube Buddyzm CyberSangha - FACEBOOK
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm BUDDYZM - Cyber Sangha buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm     mapa strony | nasz patronat | o serwisie  buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm S T R O N A   G L O W N A M A G A Z Y N D O W N L O A D W Y D A R Z E N I A C Z Y T E L N I A ZALOGUJ SIE ZAREJESTRUJ SIE S Z U K A J buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm Wprowadzenie do buddyzmu Czym jest medytacja? Nowosci wydawnicze Zadaj pytanie Ikonografia Katalog WWW buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm buddyzm :: Cyber Sangha :: buddyzm
buddyzm buddyzm
Matthieu Ricard - Na drodze do oświecenia - buddyzm
Nowa książka Matthieu Ricarda - CyberSangha objęła nad nią patronat medialny. Serdecznie polecamy!


buddyzm
buddyzm buddyzm
Cyber Sangha > Magazyn > Magazyn nr 12 > Buddyzm Południowy
buddyzm buddyzm Cyber Sangha - magazyn nr 12 - buddyzm
maj 2001
buddyzm
Wielu ludzi nie wie, że jesteśmy na tym świecie, by żyć w harmonii.
Ci, którzy wiedzą, nie walczą ze sobą.
- Dhammapada -
buddyzm
buddyzm


Budda Therawada - Buddyzm Południowy
Tomasz Dudek



buddyzm - Cyber Sangha - medytacja

Historia Theravady

Trzy miesiące po śmierci Buddy, w Rajagaha odbyła się Pierwsza Rada Buddyjska, w której wzięło udział 500 mnichów. Ze względu na to, że nie żyli już Sariputta i Mogallana, przewodnictwo nad Radą objął Mahakassapa. Rada miała na celu zebranie i zapamiętanie nauk Przebudzonego. Kazania Buddy, recytowane przez jego najbliższego ucznia - Anandę, zostały zatwierdzone jako Dhamma (Nauka), natomiast reguła zakonna, recytowana przez Upali, została zatwierdzona jako Vinaya (Dyscyplina). Stąd w owych czasach buddyzm nazywano po prostu Dhamma-Vinaya. Nie było wówczas żadnych podziałów w obrębie zgromadzenia.

Jeszcze w IV wieku p.n.e. w Vesali miała miejsce Druga Rada Buddyjska, w której wzięło udział 700 mnichów. Rada została zwołana w celu omówienia zmian w regule zakonnej. Zmianom sprzeciwiali się mnisi reprezentujący tradycyjną szkołę Sthaviravada, wobec czego mnisi, którzy nie zgadzali na uznanie niezmiennego charakteru Dhamma-Vinayi, opuścili Radę i utworzyli Wielkie Zgromadzenie - Mahasanghika (z którego później wyłoniła się Mahayana). Mimo różnic dotyczących reguły zakonnej, prawdopodobnie nie było w tym czasie sporów dotyczących samej Dhammy.

W III wieku p.n.e., w czasie panowania króla Asoki, w Pataliputta odbyła się Trzecia Rada Buddyjska z udziałem 1000 mnichów, którym przewodniczył Moggaliputta Tissa. Rada została zwołana dla ustalenia i potwierdzenia nauczania Przebudzonego (Buddha Sasana), gdyż w tym czasie zakon buddyjski bardzo się rozrósł i zaczęły się mnożyć w jego obrębie złe praktyki i niewłaściwe poglądy. W wyniku sporów doszło do kolejnego podziału zgromadzenia na szkoły Vibhajjavada i Sarvastivada. Podczas Rady recytowana była po raz pierwszy Abhidhamma, która została włączona do Dhamma-Vinayi, razem z nimi tworząc Kanon Palijski. Nauczanie Buddy ustalone i zatwierdzone przez Trzecią Radę Buddyjską ukształtowało ostatecznie szkołę Vibhajjavada (późniejsza Theravada). Vibhajjavada jako jedyna ze szkół, na które podzielił się buddyzm, posługiwała się językiem pali. Pozostałe szkoły zaczęły używać sanskrytu jako języka kanonicznego.

Wkrótce po Trzeciej Radzie Buddyjskiej, mnich Mahinda - syn króla Asoki poprowadził misję buddyjską na Sri Lankę, gdzie przy wsparciu lankijskiego króla Devanampiya Tissy założył w Anuradhapura Wielki Klasztor - Mahavihara. Zgromadzenie mnichów i mniszek z Mahavihary stało się znane jako Theravada (Szkoła Starszych). Po śmierci króla Asoki, cała szkoła Vibhajjavada przeniosła się najpierw na południe Indii, a następnie na Sri Lankę.

Na początku I wieku p.n.e., w czasie panowania króla Vattagamani, w Aloka na Sri Lance miała miejsce Czwarta Rada Buddyjska. Została zwołana w celu spisania nauczania Buddy, gdyż ze względu na niespokojne czasy istniała obawa, że ustne przekazywanie nauk może doprowadzić do zapomnienia części z nich. 500 mnichów z Mahavihary pod przewodnictwem Mahadhammarakkhity dokonało spisania po raz pierwszy na liściach palmowych Kanonu Palijskiego - Tipitaka (Trzy Kosze).

Od I wieku buddyzm Szkoły Starszych z Mahavihary zaczął się rozprzestrzeniać w południowo-wschodniej Azji, z czasem docierając m.in. do Pagan w Birmie i Sukkhothai w Tajlandii.

W V wieku przybyły na Sri Lankę indyjski mnich Buddhaghosa napisał Visuddhimaggę (Ścieżkę Oczyszczenia), która uchodzi za jeden z najważniejszych tekstów Theravady poświęconych medytacji i wyjaśniających naukę Buddy.

W XI wieku podczas najazdu z Indii zniszczona została Mahavihara w Anuradhapura, a mnisi i mniszki zostali wymordowani. Nowe zgromadzenie zostało ustanowione w Polonnaruwa przy pomocy mnichów sprowadzonych z Pagan w Birmie. W XII wieku również Polonnaruwa została zniszczona w czasie najazdu, jednak przy wsparciu króla Parakramabahu zgromadzenie mnichów zostało ponownie odnowione, a szkoła z Mahavihary otrzymała wyłączność na nauczanie buddyzmu na Sri Lance.

W XIII wieku lankijska Theravada została wprowadzona w Birmie jako obowiązująca tradycja buddyjska.

W XIV wieku lankijska tradycja Theravady otrzymała patronat królewski w Ayudhaya w Tajlandii, skąd rozprzestrzeniła się do Angkor Wat w Kambodży i do Laosu.

W samej Sri Lance buddyzm zaczął przeżywać kryzys, który doprowadził do tego, że w XVIII wieku trzeba było sprowadzić mnichów z Tajlandii, aby odnowić zgromadzenie. Do ponownego rozkwitu buddyzmu na Sri Lance doszło dopiero w drugiej połowie XIX wieku.

W drugiej połowie XIX wieku w Mandalay w Birmie odbyła się Piąta Rada Buddyjska. Jej owocem było spisanie Kanonu Palijskiego na kilkuset marmurowych płytach.

Na przełomie XIX i XX wieku buddyzm Theravady dotarł na Zachód i zaczął się rozprzestrzeniać na całym świecie. W 1881 roku w Anglii powstało Pali Text Society. W 1891 zostało ustanowione Maha Bodhi Society dla odtworzenia buddyzmu w Indiach. W 1899 w Burmie został wyświęcony pierwszy zachodni mnich Theravady. W 1954 roku w Rangunie w Birmie odbyła się Szósta Rada Buddyjska. W 1958 powstało na Sri Lance Buddhist Publication Society dla wydawania tekstów Theravady w języku angielskim. W latach 60 powstał pierwszy klasztor Theravady w USA. W latach 70 w USA założone zostało całkowicie świeckie Insight Meditation Society dla nauczania medytacji wglądu, a w Anglii powstał pierwszy w Europie klasztor Theravady. W latach 90 Szkoła Starszych zaistniała w InterNecie, gdzie dostępnych jest wiele tekstów kanonicznych oraz nauki nauczycieli Theravady.


Hinayana?

Buddyzm południowy, czyli Theravadę często określa się mianem Hinayany w przeciwieństwie do buddyzmu północnego, zwanego Wielkim Pojazdem lub Wielkim Wozem (Mahayana). W tym kontekście słowo Hinayana tłumaczy się jako Mały Pojazd lub Mały Wóz. Terminu tego w takim rozumieniu używa wielu buddystów, a nawet niektórzy badacze buddyzmu i nauczyciele buddyjscy. Jest to jednak rozumienie błędne.

Słowo Hinayana pochodzi z pali lub sanskrytu i składa się z dwóch części: hina i yana. Yana oznacza pojazd lub wóz. Natomiast hina wcale nie znaczy mały. Tipitaka (Kanon Palijski) jako przeciwstawienie słowa maha, czyli wielki, nie używa słowa hina, lecz cula. Hina również występuje w Kanonie, ale nie w znaczeniu mały, lecz gorszy, jako określenie niekorzystnych jakości. Tak więc Hinayana to nie Mały Pojazd, lecz Gorszy Pojazd, Niekorzystny Pojazd lub Pojazd Niekorzystnych Jakości.

Przeciwstawienie Mahayany i Hinayany wywodzi się z historycznego sporu, jaki toczył się w Indiach od I wieku p.n.e. do I wieku n.e. pomiędzy przedstawicielami różnych szkół buddyjskich. Nowe szkoły, które wówczas się wyodrębniły z Mahasanghiki, znane są pod wspólną nazwą Mahayany. Swoim przeciwnikom w sporze, z których największym i najbardziej wpływowym była Sarvastivada, mahayaniści zarzucali niezrozumienie nauczania Buddy i określali ich pejoratywną nazwą Hinayany.

To właśnie z tego sporu oraz z faktu, że Theravada nie należała do Mahayany, pochodzi przekonanie, że Szkoła Starszych jest przedstawicielem dawnej Hinayany. Twierdzenie takie jest błędne, gdyż w czasie, kiedy na subkontynencie indyjskim rozgorzał spór pomiędzy Mahayaną i Hinayaną, Theravada już wiele lat wcześniej przeniosła się na Sri Lankę i w owym sporze przedstawiciele Szkoły Starszych nie brali udziału. A ściśle rzecz biorąc, Theravada jako szkoła została ustanowiona dopiero w Mahaviharze na Sri Lance.

W 1950 roku w Colombo na Sri Lance miał miejsce Światowy Zjazd Buddystów, którego uczestnicy jednogłośnie potwierdzili, że nazwa Hinayany nie odnosi się do Theravady i nie powinna być używana w stosunku do niej.


Theravada i Mahayana

Pomiędzy Theravadą i Mahayaną nie ma różnic co do podstawowych nauk.

  • Zarówno Theravada, jak i Mahayana odrzucają ideę nadnaturalnego bytu, który stworzył świat i nim kieruje.
  • Obie akceptują Buddę Gotamę jako nauczyciela.
  • Cztery Szlachetne Prawdy są takie same w Theravadzie i Mahayanie.
  • Szlachetna Ośmioraka Ścieżka jest taka sama.
  • Nauczanie o zależnym powstawaniu jest takie samo.
  • Nauczanie o nietrwałości, cierpieniu i bezosobowości jako uniwersalnych cechach jest takie samo.

Niekiedy sądzi się, że Theravada odrzuca koncepcję pustej natury zjawisk. Nie jest to prawdą. Koncepcja Pustki wywodzi się z koncepcji nietrwałości (anicca) i bezosobowości (anatta) wszelkich zjawisk, co jest zgodnie uznawane zarówno przez Mahayanę, jak i przez Theravadę. Dr W. Rahula w "Gems of Buddhist Wisdom" przytacza fragment Kanonu Palijskiego, w którym Ananda pyta Buddę: "Ludzie mówią o Pustce (Sunya). Czym jest Pustka (Sunya)?" Budda odpowiada: "Nie ma w tym świecie żadnej jaźni, ani nic należącego do jaźni. Zatem świat jest pusty." Tę właśnie ideę rozwinął Nagarjuna w swojej pracy "Madhyamika Karika" i stała się ona jedną z podstawowych nauk Mahayany.

Mahayaniści często zarzucają Szkole Starszych, że osiągnięcie stanu arahanta jest egoistycznym wyzwoleniem - czymś podrzędnym wobec pełnego urzeczywisnienia stanu buddy. Jednak z punktu widzenia Theravady Budda też był arahantem. Ponadto istotą oświecenia i osiągnięcia stanu arahanta jest urzeczywistnienie bezosobowości (anatta), co znaczy, że nie ma żadnej różnicy między "mną", a "innymi", więc nie można mówić w tym przypadku o "egoistycznym wyzwoleniu". Źródłem tego i podobnych temu nieporozumień jest fakt, że takim słowom jak arahant (arhat), buddha, bodhisatta (bodhisattva), czy nibbana (nirvana), Mahayana nadaje całkowicie inne znaczenie, niż mają one w szkole Theravady.

Wspomniany Dr W. Rahula napisał, że od wielu lat studiuje również nauki Mahayany i im lepiej je poznaje, tym bardziej jest przekonany, że między Theravadą i Mahayaną nie ma istotnych różnic.

Ajahn Amaro w "The Lesser, The Greater, The Diamond and The Way" opowiada, że gdy przybył do klasztoru w Tajlandii i chciał się dowiedzieć czegoś o buddyźmie, jeden z mnichów wręczył mu kopię "Zen Mind - Begginer's Mind" i powiedział, że literatura Theravady jest strasznie nudna, a ta książka jest ciekawa i mówi o tym samym.

Ajahn Sumedho (założyciel pierwszego klasztoru Theravady w Europie) praktykował Zen u mistrza Hsu Yun. Gdy opowiedział o tym swojemu nauczycielowi Theravady - Ajahnowi Chahowi, ten rzekł: "Bardzo dobrze, stosuj tę metodę nadal."

Dr K. Sri Dhammananda napisał, że prawdziwi uczniowie Buddy mogą praktykować Dhammę bez należenia do jakiejkolwiek szkoły.


Dhamma może ma wiele oblicz, ale ma jeden smak: smak wolności.


.




buddyzm

buddyzm - facebook - cybersangha
buddyzm
Polityka prywatności portalu
buddyjskiego "CyberSangha"


buddyzm
Sprawdź najchętniej czytane teksty »
buddyzm

buddyzm
Zarejestruj się, by otrzymywać newsletter »
buddyzm

buddyzm
"Cyber Sangha" obejmuje swoim patronatem medialnym ciekawe książki i imprezy związane z buddyzmem.
» szczegóły
buddyzm

buddyzmZnajdź w "Cyber Sandze"

buddyzm

buddyzm
Darowizna
dla "Cyber Sanghi"

buddyzm

Budda

Oby wszystkie istoty osiągnęły szczęście i przyczynę szczęścia.

Oby były wolne od cierpienia i przyczyny cierpienia.

Oby nie były oddzielone od prawdziwego szczęścia - wolności od cierpienia.

Oby spoczywały w wielkiej równości, wolnej od przywiązania i niechęci.

Magazyn DIAMENTOWA DROGA

Portal Budda.pl

Fundacja Theravada Polska

Biblioteczka Buddyjska

Wydawnictwo A - buddyzm, filozofia, religioznawstwo

Księgarnia KARMAPA FOUNDATION

Serwis Buddyzm Wprost

Sasana.pl - Theravada

Medytacja w więzieniach






London wedding photographer

buddyzm buddyzm
buddyzm
buddyzm :: www.buddyzm.edu.pl :: buddyzm
buddyzm
buddyzm buddyzm przewin strone do gory Aktualnie online: 0 użytkownik(ów), 12 gość(i)

Strona główna || Czytelnia || Magazyn || Wprowadzenie do buddyzmu || Czym jest medytacja?
Nowości wydawnicze || Zadaj pytanie || Biblioteczka || Download || Wydarzenia
Katalog WWW || Polityka prywatności || Cennik reklam || O serwisie || Zaloguj się || Szukaj
opcje zaawansowanego szukania napisz do nas wydrukuj strone buddyzm buddyzm
buddyzm
buddyzm
buddyzm buddyzm
buddyzm

Buddyzm w Polsce

www.buddyzm.edu.pl

om mani peme hung

Buddyjski Portal "Cyber Sangha"
w Internecie od 1998 roku.
buddyzm - CyberSangha - buddyzm