![]() |
Biblioteczka Buddyjska
"Dwanaście ogniw - nieustanne krążenie" Sangharakshita |
niewiedza
![]()
Na obrzeżu Tybetańskiego Koła Życia przedstawionych jest symbolicznie dwanaście ogniw; każdemu odpowiada obrazek, ukazujący jego istotny charakter. Pierwsze ogniwo - ignorancja - przedstawione jest przez ślepego człowieka idącego po omacku z kijem w ręku. Zwykle wygląda on nie tylko na ślepca, ale również na głupca; można sobie wyobrazić, jak potyka się o różne rzeczy i upada co jakiś czas. Byłoby nawet bardziej właściwe, gdyby został narysowany nie jako ślepiec ale jako człowiek z przepaską na oczach, zawiązaną własnymi rękami.
Tak więc na obrazku jest zbłąkany i niezdarny człowiek, któremu nie udaje się właściwie ocenić położenia i który błądzi w niewiedzy. Avidja oznacza niewiedzę i duchową ślepotę, brak wyobraźni i duchowej perspektywy. Jest to prawie umyślna, przekorna odmowa zobaczenia prawdziwej natury naszej egzystencji. Podczas gdy Oświecenie polega na bezpośrednim przeniknięciu Rzeczywistości i postrzeganiu rzeczy takimi, jakie naprawdę są, to niewiedza jest dokładnym przeciwieństwem Oświecenia.
Chociaż ignorancja jest ostatecznie brakiem Oświecenia, możemy zobaczyć ją, jak działa na bardziej przyziemnym i oczywistym poziomie. Na przykład ktoś, kto zakocha się nagle w innej osobie - odsuwa jedzenie, rozmyśla, jest osowiały, może nie być w stanie pracować i porozumiewać się z innymi; postępuje tak, jakby ta druga osoba była najdoskonalszą, najbardziej fascynującą i najważniejszą osobistością, jaką świat kiedykolwiek stworzył. Dla kogoś postronnego ten wzór doskonałości może wydać się zupełnie zwykłą osobą, być może nie pozbawioną dobrych cech, ale jednak jedną z wielu. Żadne tłumaczenie nie przekona tego zakochanego, do czasu, aż rozczaruje się on swymi własnymi doświadczeniami. Wielokrotnie widzimy, że inni mylą się w podstawowej ocenie siebie samych, uświadamiamy sobie również nasze własne złudzenia. Nie tylko nie jesteśmy świadomi prawdziwej natury rzeczy, ale również stwarzamy fantazje i błędne idee co do tego, jakimi rzeczy są. Nie chodzi tu jedynie o to, że dochodzimy intelektualnie do niewłaściwych wniosków - chociaż one nieuchronnie będą uważane przez nas za sensowne - ale o podstawowe założenia, wierzenia i nastawienia warunkujące nasze zachowanie. Postępujemy tak, jakbyśmy byli centrum wszechświata; projektujemy na innych nasze nadzieje i lęki. Pod postacią Boga projektujemy nasze własne poczucie braku bezpieczeństwa; powodowani strachem i gniewem przybieramy cyniczny nihilizm. Na tak wiele rozmaitych sposobów różne jednostki same zaślepiają się przed rzeczywistością.
Najbardziej podstawowym przejawem ignorancji jest nieświadomość podstawowych zasad Uwarunkowanego Współpowstawania - faktu, że wszystko co zjawiskowe jest uwarunkowane. W naszym zachodnim społeczeństwie doprowadziło to do prawie całkowitego braku uznawania jakichkolwiek wyższych ludzkich możliwości. Nasza kultura jest obecnie prawie całkowicie wyjałowiona z jakichkolwiek wartości wychodzących poza pracę i rozrywkę, seks i wypoczynek. Nie tylko jest tam niewiedza, ale i ignorancja nawet co do możliwości Mądrości.
Ta podstawowa niewiedza jest głównym uwarunkowaniem, w zależności od którego powstają zamierzone działania.
strona główna
![]()
spis treści
![]()
należe do systemu MAGIC BANNER
![]()
Naleze do systemu BannerPower
![]()