Sto wskazówek Padampy Sangdzie dla ludzi z Tingri opatrzone komentarzami Dilgo Czientse Rinpocze ISBN: 83-919492-5-7 Ilo?? stron: 128 T?umaczenie: Dorota Bury, Jaros?aw Wierny Wydawca: Wydawnictwo HUNG FRAGMENTY KSI??KI

Ksi??ka obj?ta patronatem medialnym "Cyber Sanghi".

Ka?da ze stu jeden strof duchowego testamentu Padampy Sangdzie, wielkiego buddyjskiego mistrza i podró?nika, który ?y? na prze?omie XI i XII stulecia, jest opatrzona wyczerpuj?cym komentarzem Dilgo Czientse Rinpocze. Przedstawia on nauki swojego wielkiego duchowego poprzednika, pokazuj?c nam, ?e "ludzie z Tingri" niczym nie ró?ni? si? od wszystkich innych poszukiwaczy Prawdy.

Dzi?ki tym komentarzom ostatnia pie?? indyjskiego mistrza zostaje wzbogacona i wyja?niona punkt po punkcie, tak by ka?dy znalaz? w niej inspiracj? oraz praktyczne instrukcje. Tak jak Padampa Sangdzie, z ?agodn? mi?o?ci? i bez schlebiania, Dilgo Czientse Rinpocze w prosty ale wyczerpuj?cy sposób wyja?nia, jakie jest ?ród?o naszej fundamentalnej wolno?ci, czyni?c to z bezpo?rednio?ci?, której nigdy nie znajdziemy w czysto erudycyjnych komentarzach.

Biografia Dilgo Czientse Rinpocze

Dilgo Czientse Rinpocze Taszi Paldzior, znany tak?e jako Czientse Do Ngag Lingpa, by? wysoko urzeczywistnionym mistrzem medytacji, poet? i uczonym w szkole njingma buddyzmu tybeta?skiego. Dilgo Czientse uchodzi za inkarnacj? ?yj?cego w XIX wieku Dziamjanga Czientse ?angpo (1820-1892), niezwyk?ego mistrza i wizjonera uznanego za emanacj? Buddy M?dro?ci, który wraz z Dziamgonem Kongtrulem Lodro Taje (1813-1899) i Patrulem Rinpocze (1808-1887) zainicjowa? duchowe i kulturowe odrodzenie w Tybecie znane jako ruch rime. W owym czasie wielu liniom i praktykom grozi?o wyga?ni?cie. Ide? rime by?o praktykowanie jednej drogi a? do realizacji i jednocze?nie tak dobra znajomo?? nauk innych szkó?, by mo?na by?o udzieli? wszystkim uczniom najbardziej po?ytecznych wskazówek.

Dilgo Czientse urodzi? si? w 1910 roku w dolinie Denhok po?o?onej w królestwie Derge w prowincji Kham we Wschodnim Tybecie. Rodowe korzenie jego rodziny si?ga?y króla Trisong Detsena rz?dz?cego Tybetem w IX w., tego samego, który zaprosi? do Krainy ?niegów z terenu dzisiejszego Afganistanu s?ynnego jogina i mistyka Padmasambhaw?. Dilgo Czientse, b?d?c jeszcze w ?onie matki, zosta? rozpoznany jako tulku - tak okre?la si? w Tybecie ?wiadomie inkarnowanych mistrzów medytacji - przez wa?nego nauczyciela njingmapy Miphama Rinpocze (1846-1912), który przewidzia? niezwyk?e przeznaczenie maj?cego si? wkrótce urodzi? dziecka. Kiedy ch?opiec mia? rok, powszechnie szanowany lama ze szko?y sakja, Loter ?angpo, rozpozna? w nim emanacj? swojego zmar?ego mistrza Dziamjanga Czientse ?angpo. Jednak ojciec Dilgo Czientse, sprawuj?cy ministerialny urz?d na dworze króla Derge, chocia? by? osob? religijn?, nie móg? zaakceptowa? my?li, ?e jego najm?odszy syn zostanie mnichem. Pragn??, ?eby poszed? on w jego ?lady i realizowa? si? jako polityk oraz podtrzyma? ród, poniewa? jego starsi synowie ju? byli mnichami.

W wieku dziesi?ciu lat ch?opiec uleg? podczas ?niw ci??kiemu poparzeniu i zachorowa?; przez rok nie powraca? do zdrowia. Wezwani lekarze stwierdzili, ?e je?li nie b?dzie móg? kontynuowa? swojego duchowego rozwoju, to jego ?ycie nie potrwa d?ugo. W ko?cu ojciec wyrazi? zgod? na to, ?eby syn realizowa? swoje pragnienia. Jedenastoletni ch?opiec zosta? mnichem w klasztorze Szeczen w prowincji Kham, jednym z sze?ciu g?ównych klasztorów szko?y njingma. Tam te?, zgodnie z tradycyjnymi procedurami, formalnie rozpoznano go jako manifestacj? umys?u Dziamjanga Czientse ?angpo. Dilgo Czientse zosta? oficjalnie intronizowany przez swego rdzennego lam? Szeczen Dzialtsaba Rinpocze (1871-1926), który by? sukcesorem Miphama Rinpocze. W linii Czientse inkarnowali si? najbardziej niezwykli spo?ród buddyjskich mistrzów, tacy jak Longczienpa, Dzigme Lingpa, Wimalamitra czy wybitny król Trisong Detsen.

Dilgo Czientse tak wspomina tamte czasy: "Dzialtsab Rinpocze zamiast mnisich szat nosi? ?ó?t? kurtk? podszywan? futrem, a ko?ce jego kr?conych w?osów opada?y mu na ramiona, bardzo rzadko opuszcza? swoj? pustelni? (...) By?a ona ulokowana na górskim urwisku, jakie? czterdzie?ci pi?? minut drogi od klasztoru Szeczen, który znajdowa? si? poni?ej. ?cie?ka, która prowadzi?a do tego pi?knego odosobnieniowego zak?tka by?a do?? stroma, a ponadto bardzo ?liska w czasie pory deszczowej. Z okienka pustelni mo?na by?o podziwia? klasztor i rzek? p?yn?c? do?em doliny okolonej ze wszystkich stron o?nie?onymi przez wi?ksz? cz??? roku górami (...) Kiedy Szeczen Dzialtsab udziela? inicjacji, cz?sto czu?em si? oszo?omiony wspania?o?ci? i okaza?o?ci? jego ekspresji; mistrz spogl?da? w moj? stron? wprowadzaj?c mnie w ten sposób w natur? umys?u."

Kolejnymi wa?nymi nauczycielami Dilgo Czientse byli Szeczen Rabdziam Rinpocze oraz Szeczen Kongtrul Rinpocze, który ?y? w pustelni po drugiej stronie góry i podobnie jak Dzialtsab Rinpocze nie zajmowa? si? administracyjnymi sprawami klasztoru, lecz intensywnie praktykowa? medytacj?. Natomiast pod kierunkiem wielkiego uczonego Khenpo Szengpy, Dilgo Czientse studiowa? filozofi? ?rodkowej ?cie?ki (madhjamika). Jako m?ody cz?owiek otrzymywa? przekaz i wyja?nienia Wielkiej Doskona?o?ci (maha ati, dzogczen) od ró?nych nauczycieli, przede wszystkim od Dziamjanga Czientse Czieki Lodro (1893-1959), który przygotowywa? Dilgo Czientse do roli dzier?awcy w okresie, kiedy, jak twierdzi?, przekaz nauk Buddy, a zw?aszcza Wielkiej Doskona?o?ci, b?dzie nara?ony na niebezpiecze?stwo.

W wieku pi?tnastu lat Dilgo Czientse rozpocz?? seri? odosobnie?. Do dwudziestego ósmego roku ?ycia wi?kszo?? czasu sp?dzi? na samotnych medytacjach, ?yj?c w odosobnieniu w górskich jaskiniach i pustelniach. Rinpocze tak mówi o swoich odosobnieniach:

"Praktykowa?em od wczesnych porannych godzin, przed ?witem a? do po?udnia i od pó?nego popo?udnia do nocy. W ?rodku dnia czyta?em ksi??ki, recytuj?c je na g?os, ?eby nauczy? si? tekstu na pami??. W jaskini nazywanej Urwist? Pustelni? przebywa?em siedem lat, natomiast w Bia?ym Zagajniku przez trzy lata; w innych jaskiniach i sza?asach sp?dza?em po kilka miesi?cy w otoczeniu g?stych lasów i o?nie?onych gór. W mojej jaskini nie by?o drzwi i czasami przed jej wej?ciem pojawia?y si? ma?e nied?wiedzie, w?sz?c dooko?a. Nie potrafi?y jednak wspi?? si? do jaskini po drabince. W okolicznym lesie ?y?y dzikie lisy i wszelkie gatunki ptaków. Pojawia?y si? tam równie? lamparty; pewnego dnia z?apa?y one ma?ego psa, który by? moim towarzyszem. ?yj?ca w pobli?u kuku?ka pe?ni?a rol? budzika. Kiedy tylko us?ysza?em jej g?os, oko?o trzeciej nad ranem, wstawa?em z pos?ania i rozpoczyna?em sesj? medytacyjn?, a o pi?tej zaparza?em troch? herbaty (...) Pozwoli?em sobie zapu?ci? w?osy i z czasem sta?y si? one bardzo d?ugie. Kiedy wykonywa?em tummo, praktyk? "wewn?trznego ?aru", do?wiadcza?em intensywnego ciep?a i z tego powodu przez lata, w dzie? i w nocy, na przekór bardzo zimnemu klimatowi, nosi?em jedynie bia?? narzut? oraz szat? utkane z surowego jedwabiu. Jako siedzisko s?u?y?a mi skóra nied?wiedzia. Na zewn?trz wszystko by?o zamarzni?te na kamie?, a w jaskini panowa?o ciep?o."

Od wczesnych lat Rinpocze do?wiadcza? wizji Padmasambhawy, podczas których poznawa? esencjonalne znaczenie term - cennych duchowych nauk ukrytych dla potomnych przez Guru Rinpocze i jego partnerk? Jeszie Tsogial. Kiedy Rinpocze ponownie powa?nie zachorowa?, otrzyma? rad? od swojego nauczyciela, by wzorem innych odkrywców term - tertonów, znalaz? sobie odpowiedni? partnerk?. Jego ?on? zosta?a Khandro Lhamo.

Po uko?czeniu odosobnie? Dilgo Czientse sp?dzi? wiele lat z Dziamjangiem Czientse Czieki Lodro, który podobnie jak on by? tertonem a zarazem jedn? z emanacji pierwszego Czientse. Dilgo Czientse uwa?a? go za swojego drugiego g?ównego nauczyciela po Szeczen Dzialtsabie Rinpocze. Po otrzymaniu od niego inicjacji Rinczen Terdzo ("Zbiór Odkrytych Skarbów"), które trwa?y sze?? miesi?cy, Dilgo Czientse podj?? decyzj?, by reszt? ?ycia sp?dzi? na samotnej medytacji. Jednak jego mistrz mia? odmienne zdanie: "Twój umys? i mój s? jednym. Przyszed? czas, ?eby? sam zacz?? naucza? i przekazywa? innym niezliczone drogocenne nauki, jakie otrzyma?e?". Dilgo Czientse rozpocz?? wi?c dzia?alno?? nauczycielsk?, któr? kontynuowa? nieprzerwanie przez reszt? ?ycia, dziel?c si? swoj? rozleg?? wiedz? i g??bokim do?wiadczeniem.

Pod koniec lat pi??dziesi?tych, kiedy w Kham rozpocz??a si? wojenna zawierucha, Dilgo Czientse wraz z rodzin? przedosta? si? z wielkim trudem do centralnego Tybetu, pozostawiaj?c w Derge ca?y dobytek, ??cznie z cennym ksi?gozbiorem i w?asnymi r?kopisami. Z Tsurphu, siedziby zwierzchnika szko?y kagyu Karmapy le??cej na pó?nocny-zachód od Lhasy, Rinpocze zdecydowa? si? uda? na uchod?stwo. Dilgo Czientse wyruszy? w kierunku Bhutanu, dok?d wraz z najbli?szymi uczniami i rodzin? dotar? po wyczerpuj?cej podró?y. Dzia?o si? to mniej wi?cej w tym samym czasie, kiedy Tybet opu?ci? XVI Karmapa. W pobli?u Thimphu, stolicy Bhutanu, Rinpocze obj?? posad? szkolnego nauczyciela. Jego reputacja jako w pe?ni urzeczywistnionego mistrza szybko ros?a, wokó? niego zacz??o gromadzi? si? coraz wi?cej uczniów i na pro?b? króla zosta? jego osobistym duchowym doradc?.

Rinpocze odegra? wielk? rol? w ocaleniu duchowej spu?cizny swojego kraju, zbieraj?c i publikuj?c wiele rzadkich tekstów buddyjskich, które zosta?yby stracone na zawsze w wyniku polityki rz?du komunistycznych Chin opartej na systematycznym niszczeniu klasztornych uniwersytetów i bibliotek w okupowanym Tybecie. Sam Dilgo Czientse napisa? wiele komentarzy, tekstów medytacyjnych i wierszy - s?yn?? z niezwyk?ej m?dro?ci i znajomo?ci nauk. Za?o?y? wiele o?rodków w Bhutanie i Indiach, zbudowa? wielki klasztor przy stupie Bodnath w Kathmandu, stolicy Nepalu. By? tak?e inicjatorem budowy wielu stup. Od po?owy lat siedemdziesi?tych zacz?? odwiedza? kraje Zachodu, z czasem za?o?y? o?rodek Szeczen Tennji Dard?yling w Dordogne w po?udniowej Francji, w bezpo?rednim s?siedztwie prowadzonego przez Gendyna Rinpocze o?rodka Karmapy w Dhagpo Kagyu Ling.

Dilgo Czientse Rinpocze by? jednym z najwi?kszych mistrzów buddyjskich naszych czasów, jednym z ostatnich lamów, którzy uko?czyli sw? edukacj? w jeszcze wolnym Tybecie. Uwa?any powszechnie za najwybitniejszego mistrza Wielkiej Doskona?o?ci, w tradycji buddyzmu tybeta?skiego utrzymywa? ducha bezstronno?ci i niezale?no?ci. Po ?mierci Dudzioma Rinpocze w 1987 roku zosta? zwierzchnikiem starej tradycji njingma. Dilgo Czientse zmar? w Bhutanie 28 wrze?nia 1991 roku. W jaki? czas pó?niej odnaleziono jego kolejn? inkarnacj? - ch?opca, który urodzi? si? w 1993 roku w dniu urodzin Padmasambhawy.

Dilgo Czientse sta? si? wzorem nauczyciela, którego duchowa podró? doprowadzi?a do niezwykle g??bokiej wiedzy. Dla wszystkich, którzy go spotkali, by? ?ród?em mi?uj?cej dobroci, m?dro?ci i wspó?czucia. Po?wi?ca? si? pracy dla po?ytku innych, nie zwa?aj?c na zm?czenie; podró?owa? po Indiach, Himalajach, po?udniowo-wschodniej Azji i Zachodzie, przekazuj?c czyst? esencj? Dharmy swym uczniom. W taki sposób sp?dzi? ca?e ?ycie - wytrwale kontynuuj?c nieprzerwany przekaz nauk. Nie traci? ani minuty cennego czasu - od przebudzenia si? przed ?witem a? do pó?nej nocy pozostawa? w niezm?conym do?wiadczeniu przestrzeni, rado?ci i swobody, udzielaj?c inicjacji, nauk, wywiadów czy te? nadzoruj?c realizacj? swoich dharmicznych projektów. Pe?na oddania praktyka medytacyjna, inspiruj?ce teksty, rozleg?a wiedza i nieograniczone wspó?czucie, niewyczerpana energia i humor oraz niezwykle umiej?tny i bezwysi?kowy sposób nauczania, wszystko to wyra?nie pokazuje jak wielkim joginem by? Dilgo Czientse Rinpocze.

Opracowano na podstawie materia?ów
ze strony internetowej www.shechen.org.