Padma Lingpa (lub Pema Lingpa) ?y? w latach 1450-1521, by? s?ynnym nauczycielem buddyzmu i siddh? szko?y njingma buddyzmu tybeta?skiego. Uznawany jest za jednego z pi?ciu wielkich tertonów, odkrywców duchowych skarbów pozostawionych przez Guru Rinpocze. Padma Lingpa jest szczególnie wa?n? postaci? w buddyjskiej tradycji królestwa Bhutanu. Uchodzi za opiekuna tego kraju. Zarówno w klasz­torach, jak i w?ród zwyk?ej ludno?ci opowiada si? wiele historii o ?mia?ych, bohaterskich czynach Pema Lingpy, mówi?cych jak odkrywa? termy lub prze­ciw­stawia? si? scep­tykom. Termy odkryte przez Pema Lingp? tworz? a? do dzi? w wi?kszo?ci pod­stawy prak­tyki bud­dyj­skiej w Bhutanie. Obecna rodzina królew­ska, jak rów­nie? król Bhutanu to potom­kowie Pema Lingpy. By? nim rów­nie? VI Dalaj­lama. Trzy g?ówne emanacje cia?a, mowy i umys?u Pema Lingpy kon­tynuuj? roz­po­wszech­nianie tej znamienitej linii w Bhutanie, a dzi?ki Gang­ten­gowi Tulku Rin­pocze, obec­nej emanacji cia?a Pema Lingpy — rów­nie? na Zachodzie Wi?cej informacji o Padma Lingpie na stronach: Padma Lingpa (1) Padma Lingpa (2) Padma Lingpa (1)

Pie?? Wielkiej Doskona?o?ci

Pusto?? postrzegania wzrokowego nazywana Pogl?dem
Wykracza poza okre?lenia bycia czym? lub zgo?a niczym;
Czy zatem w patrzeniu nie ma nic do zobaczenia?

Tam jednak, gdzie jest przedmiot postrzegania, Pogl?d jest nieobecny.

G??bia Medytacji
Nie zale?y od obecno?ci lub braku mentalnych przedstawie?;
Tam gdzie nie ma tych obrazów, nie istnieje przedmiot medytacji,
Gdzie pojawia si? punkt odniesienia, medytacja nie ma miejsca.

Ten, którego etyczne post?powanie sprowadza si? do spontanicznej aktywno?ci
Wykroczy? poza dylematy wszelkiego wyboru;
Tam, gdzie nie ma stronniczo?ci ani rozró?niania, trudno mówi? o doskona?ym czynie,
A gdy nie ma akceptacji ani odrzucania, gdzie? jest miejsce na etyczne post?powanie?



KOMENTARZ:

Wielka Doskona?o?? (dzogczen) jest ?cie?k? praktyki ?yciowej, stanowi?cej esencj? wszystkich nauk tantrycznych. Jednak nie mo?na si? jej nauczy? ani przekaza? dalej. Albo ma si? to w sobie, albo nie. Jest to podej?cie przypominaj?ce sw? postaw? aspiracje mistyki na miar? XXI wieku.

Tradycyjnie ?cie?k? Wielkiej Doskona?o?ci wyja?nia si? za pomoc? takich poj?? jak Pogl?d, Medytacja i Dzia?anie. S?u??cy temu mistyczny ?argon jest niezwykle abstrakcyjny i ezoteryczny. Jeden z wielkich mistrzów dzogczen obecnego wieku, Kjabdzie Dudziom Rinpocze, w nast?puj?cy sposób opisa? ów pogl?d:

“Po pierwsze mo?na mówi? o pogl?dzie Wielkiej Doskona?o?ci, który ujmuje to, co rzeczywi?cie istnieje – sam? natur? umys?u. Jest to naturalny sposób bycia, kiedy umys? nie wprowadza ?adnych podzia?ów ani nie wydaje s?dów. Ten stan ?wiadomo?ci nazywa si? rigpa. Rigpa jest nag? ?wiadomo?ci? wszechobejmuj?cego „tu i teraz”. Nie jeste?my w stanie wyrazi? tego do?wiadczenia, a opisuj?c je nie mamy niczego, z czym mogliby?my je porówna?. Z pewno?ci? nie jest to codzienny stan emocjonalnego pomieszania i sprzecznych my?li, ale nie jest to te? w?a?ciwe tzw. ma?ej nirwanie zaprzestanie wszelkiej aktywno?ci. Tego stanu nie mo?na wytworzy? ani rozwija?; nie mo?na go te? powstrzyma? ani zdusi? w sobie. Zawsze nam towarzyszy i nie pope?niamy w nim b??dów. Nie sposób stwierdzi? czy wówczas rzeczywi?cie istniejemy, ale te? nie sposób temu zaprzeczy?. Nie jest to do?wiadczenie niesko?czono?ci, ale te? nie dotyczy ono czego? konkretnego.

Mówi?c krótko, poniewa? natura umys?u, Wielka Doskona?o??, rigpa, nie istnieje jako konkretna rzecz, stan czy dzia?anie, ma ona prawdziwe znamiona pusto?ci, co sprawia, ?e jest czysta od samego pocz?tku, wszechobecna i wszechprzenikaj?ca. Poniewa? niczym niezak?ócony blask pusto?ci jak i ca?y wachlarz do?wiadcze?, odznaczaj?cych si? pomieszaniem lub poza nie wykraczaj?cych, przypominaj? s?o?ce i jego promienie, pusto?? do?wiadczana jest w sposób pozytywny jako ca?okszta?t wszelkich rzeczy, i posiada wrodzon? sobie natur? niedualnej ?wiadomo?ci spontanicznie powsta?ego nieskazitelnego bezmiaru zjawisk. Dlatego w?a?nie rozpoznanie obecno?ci tego, co jest, jako pierwotnego i naturalnego stanu, Prawdziwej Esencji Trzech Stanów Buddy (dharmakaja, sambhogakaja i nirmanakaja), wrodzonej ?wiadomo?ci b?d?cej jedno?ci? przejrzysto?ci i pusto?ci, nazywa si? pogl?dem konceptualnie nieuchwytnej Wielkiej Doskona?o?ci”.