Zwracaj?c si? do Lamy Gendyn Rinpocze Gendyn Rinpocze by? wielkim medytuj?cym w szkole Kagju buddyzmu tybeta?skiego - "Jest jak Milarepa" powiedzia? kiedy? o nim XVI Karmapa. swego ?ycia sp?dzi? na samotnych medytacjach w Himalajach. W latach siedemdziesi?tych na pro?b? Karmapy uda? si? na Zachód, aby naucza? tam ludzi zainteresowanych Dharm?. Przez wiele lat, wspólnie z Dzigme Rinpocze, prowadzi? o?rodek Dhagpo Kagyu Ling we Francji, który jest europejsk? siedzib? Karmapy. Gendyn Rinpocze zmar? w 1997 roku.

Lama jest spadkobierc? Stanu Prawdy (Dharmakaja), urzeczywistnienia Buddy Dzier??cego Diament (Dord?e Czang) przekazanego dzi?ki nieprzerwanej linii, bez ?adnych nie?cis?o?ci, bez ?adnych luk w przekazie. Oznacza to, ?e kiedy zwracamy si? z pro?b? do lamy, w rzeczywisto?ci zwracamy si? do o?wieconego umys?u. Lama uosabia o?wiecone wspó?czucie nios?ce b?ogos?awie?stwo, przekazuje to b?ogos?awie?stwa wspó?czucia i Stanu Prawdy. Lama posiada zdolno?? przenoszenia wszystkich swoich w?a?ciwo?ci na ucznia, ale to, czy ucze? b?dzie w stanie je rozwin??, zale?y tylko od jego zaufania i od pró?b czynionych do Lamy.

Kiedy zwracamy si? do umys?u lamy, nie kierujemy swych pró?b do umys?u zwyk?ego cz?owieka. Lama nie jest tym, kim wydaje si? by?; jest on podstawowym umys?em, umys?em wspó?czucia, Stanem Prawdy Buddy Dzier??cego Diament – to w?a?nie tam kierujemy pro?by. Jako ?e Lama jest dzier?awc? b?ogos?awie?stwa Stanu Prawdy, jest niejako punktem, w którym nawi?zujemy ??czno?? z o?wieceniem. Dlatego mówimy, ?e lama jest bram? albo tym, który otwiera drzwi do b?ogos?awie?stwa i przekazu. Dzi?ki pro?bom kierowanym do Lamy, te drzwi zostaj? otwarte. Aby postrzega? Lam? ten sposób nie powinni?my traktowa? go jak zwyk?? osob?. Zwracanie si? do umys?u zwyk?ej osoby z krwi i ko?ci, mo?e przynie?? zaledwie realizacj? zwyk?ego stanu, co nie jest celem buddyjskiej praktyki. Natomiast, kiedy zwracamy si? do lamy, musimy mysle? o nim jako uciele?nieniu wszystkich buddów, jako o umy?le wspó?czucia i m?dro?ci wszystkich buddów. Je?li b?dziemy si? zwraca? do lamy w ten sposób, wówczas, dzi?ki jego b?ogos?awie?stwu, osi?gniemy ostateczny rezultat.

Podobnie, gdy mamy do czynienia z pos??kiem Buddy lub ksi??k? na temat Dharmy. S? one medium. Je?li w obliczu tego medium b?dziemy my?leli, ?e naprawd? znajdujemy si? w obecno?ci o?wieconego cia?a i mowy buddy, to dzi?ki naszemu oddaniu, rzeczywi?cie otrzymamy b?ogs?awie?stwo stanu buddy i Dharmy. Je?li b?dziemy postrzegali to medium jako uciele?nienie stanu buddy, to otrzymamy b?ogs?awie?stwo buddy – to wszystko zale?y od stanu naszego umys?u. Tak samo jest z Lam? – reprezentuje on medium, z którego mo?emy czerpa? b?ogos?awie?stwo.

Kiedy zwracamy si? z pro?b? do nauczyciela, jest czym? oczywistym, ?e powinni?my zwraca? si? do niego nie jak do osoby, ale jak do o?wieconego umys?u, który przez dan? osob? przep?ywa. Je?li b?dziemy zwracali si? do Lamy jako do zwyk?ej osoby, pojawi? si? ograniczenia - b?dziemy widzie? tylko cz?owieka posiadaj?cego lub nie okre?lone w?a?ciwo?ci. W zwi?zku mi?dzy uczniem a nauczycielem, aspekt osoby wykorzystany jest do tego, aby ucze? móg? nawi?za? kontakt z o?wieconym umys?em Lamy. To dzi?ki takiemu medium albo wsparciu otrzymujemy b?ogos?awie?stwo, które pomo?e nam usun?? zas?ony niewiedzy. Dlatego mo?na powiedzie?, ?e umiej?tno?? dostrzegania w nauczycielu czego? wi?cej poza jego zewn?trzn? form?, jest by? mo?e wa?niejsze ni? jakiekolwiek w?a?ciwo?ci, które mo?e posiada? Lama.

Ilustruje to historia pewnej starej Tybetanki, której syn – kupiec uda? si? w podró? do Indii. Poprosi?a go, aby przywióz? jej ?wi?te relikwie – wszystko, co mog?o zosta? dotkni?te po?rednio b?d? bezpo?rednio przez Budd?. Syn wyruszy? w podró?, ale jak wszyscy kupcy by? tak zaj?ty, ?e dopiero kiedy ujrza? dom matki zorientowa? si?, ?e zapomnia? przywie?? co? dla niej. Zastanawia? si? nad tym, co mo?e zrobi? w tej sytuacji, jak si? wyt?umaczy?, kiedy kilka kroków od domu znalaz? star? czaszk? psa. Wyrwa? z niej z?b, zawin?? go w kawa?ek najlepszego jedwabiu i podarowa? matce jako z?b samego Buddy. Matka nie mia?a najmniejszych w?tpliwo?ci co do autentyczno?ci prezentu, który umie?ci?a na domowym o?tarzu. Ostatnie lata swojego ?ycia sp?dzi?a u?ywaj?c „z?ba Buddy”jako pomocy w rozwijaniu oddania, praktykuj?c i sk?adaj?c przed nim rytualne podarunki. Dzi?ki z?bowi psa, otrzyma?a b?ogos?awie?stwo „z?ba Buddy”, b?ogos?awie?stwo o?wieconego umys?u, a po ?mierci zamanifestowa?a wszystkie oznaki urzeczywistnienia i po kremacji sama pozostawi?a po sobie relikwie.

Kiedy zwracamy si? z pro?b? do Lamy powinni?my my?le?, ?e w tym momencie uosabia on wszystkich lamów. Nie zwracamy si? najpierw do jednego Lamy, a potem do nast?pnego dlatego, ?e tego lubimy, a tamtego by? mo?e ju? nie tak bardzo – taka postawa jest niew?a?ciwa. Musimy rowin?? silne i g??bokie przekonanie, ?e wszyscy Lamowie s? jednym. S? po prostu ró?nymi aspektami, ró?nymi manifestacjami tej samej o?wieconej esencji.

Powinni?my si? zwraca? do Lamy, maj?c pe?n? ?wiadomo?? tego, ?e nasze odczucie jego obecno?ci obejmuje wszystkich Lamów, których kiedykolwiek znali?my, ze wszystkich linii przekazu. Nie powinni?my si? wik?a? w umys?, który prowadzi nas do my?lenia: „B?d? zwraca? si? do tego Lamy, ale do tamtego ju? nie, bo to nie jest mój Lama”. Tego rodzaju postawy, poniewa? próbuj? dzieli? rzeczywisto??, nie s? w?a?ciwe. Kiedy zwracamy si? do Lamy, nie czynimy tego w sposób intelektualny, konceptualny, pozosta?ym Lamom mówi?c, aby trzymali si? z daleka. Musi by? w tym aspekt m?dro?ci: sam Lama uosabia t? pierwotn? ?wiadomo??, która jest wszechobecna i dlatego jest obecna we wszystkich urzeczywistnionych Lamach.

Wszystkie zjawiska emanuj? z rdzennego nauczyciela, wszystko si? w nim zawiera – wszytkie formy buddów s? manifestacjami Lamy, wszyscy buddowie zawieraj? si? w nim. Je?li zwracamy si? do tego ?ród?a, zwracamy si? do wszystkich buddow. Je?li wyrzekamy si? jednego Lamy, wyrzekamy si? wszystkich buddów. Nie ma ani jednego buddy, który nie potrzebowa?by nauczyciela do osi?gni?cia o?wiecenia. Poniewa? potencja? urzeczywistnienia natury buddy w ca?o?ci zale?y od lamy, wyrzeczenie si? Lamy jest jednoznaczne z wyrzeczeniem si? wszystkich buddów. Dlatego powinni?my si? zwraca? do Lamy, utrzymuj?c jednocze?nie pogl?d, ?e jest on nieoddzielny od wszystkich buddów, wszystkich nauczycieli, a? do momentu, kiedy nasz umys? stanie si? nieoddzielny od jego umys?u.

Kiedy zwracamy si? do Lamy, nie kierujemy naszych pró?b do osoby fizycznej. Mo?emy równie? si? zwraca? nie nadaj?c Lamie ?adnej formy, ?adnych cech zewn?trznych, bez jakiegoklowiek punktu odniesienia. W tym przypadku rozumiemy, ?e Lama uosabia b?ogos?awie?stwo umys?u wspó?czucia wszystkich buddów. Z takim nastawieniem otwieramy si? na b?ogos?awie?stwo, pozwalaj?c aby przenikn??o nas. Powinni?my rozwin?? g??bokie zaufanie do tego, ?e naprawd? otrzymali?my to b?ogos?awie?stwo wraz z w?a?ciwo?ciami Lamy, które s? jednocze?nie w?a?ciwo?ciami wszystkich buddów. W ten sposób je?li rozwin?li?my wystarczaj?co du?o zaufania, nie potrzebujemy nadawa? Lamie okre?lonej formy, nie musimy o niczym innym my?le?, nie potrzebujemy nawet zwraca? si? do Lamy jako do osoby: przez Lam? odwo?ujemy si? bezpo?rednio do linii przekazu, do tego aspektu wspó?czucia i b?ogos?awie?stwa, którym jest o?wiecenie buddów. Tak wi?c nie jest konieczne patrzenie na Lam? oczami albo u?ywanie ust, aby z nim porozmawia?. Najwa?niejsz? rzecz? jest zwracanie si? do niego z pe?nym oddaniem i zaufaniem. Jest czym? bezu?ytecznym wyra?anie pró?b bez zaufania.

Je?li wykonujemy praktyk? na Lam? bez zaufania, mo?emy mie? ?adny obraz Lamy, wyra?nie widzie? go w umy?le, ale nie na tym polega ta praktyka - nie o to w niej chodzi. Mo?emy równie? my?le? o Lamie w jego fizycznej formie i kierowa? do niego nasze pro?by, my?l?c o nim jako o pewnej osobie, lecz w takim przypadku b?dzie to jedynie zwyk?y zwi?zek, a nie zwi?zek mistrz-ucze?. Je?li nauczyciel jest stary i brzydki, b?dziemy odczuwa? dystans, je?li jest m?ody i przystojny, b?dziemy czu? si? przyci?gani i znowu pope?nimy b??d w praktyce.

W?a?ciwa postawa wobec Lamy polega na zaufaniu do jego b?ogos?awie?stwa oraz do tego, co reprezentuje nauczyciel. Si?a zaufania i oddania dla Lamy sprawia, ?e rozpuszcza si? on w ?wiat?o niezale?nie od tego, jak go sobie wyobra?ali?my, jak go sobie przedstawiali?my. ?wiat?o to nast?pnie ??czy si? z nami i my?limy, ?e w ten sposób otrzymali?my prawdziwe b?ogos?awie?stwo Lamy i wszystkie jego doskona?e o?wiecone w?a?ciwo?ci. W przeciwnym razie, nasz stosunek do nauczyciela zawsze b?dzie wyrazem naszych osobistych pragnie?, aspiracji, uporu, które nast?pnie projektujemy na niego w nadziei, ?e odpowie na nie. Wszystko, co si? w nas wtedy pojawia, nasze aspiracje, s? niczym innym jak tylko ograniczonym ?yczeniem potwierdzenia ich przez Lam?. Ko?cowym rezultatem tego rodzaju praktyki i pró?b, jest rozwini?cie jeszcze wi?kszego po??dania, od którego coraz bardziej si? uzale?niamy.

Je?li wykonujemy praktyk? guru-jogi we w?a?ciwy sposób, wówczas dzi?ki naszym pro?bom, Lama i nasz umys? po??cz? si?, tworz?c jedno??. Spoczniemy w stanie zjednoczenia, który jest prawdziwym celem medytacji. Taka medytacja oczy?ci nas z pierwotnego po??dania, jego nieczystego aspektu. Zrozumiemy, ?e nasz umys? jest taki sam jak umys? Lamy i ?e nie stanowi? one dwóch odr?bnych bytów. Dzi?ki temu rozpoznamy Sfer? Dharmy (Dharmata) - istot? zjawisk, któr? jest ta sama jedno??. W przeciwnym wypadku, pozostaniemy na poziomie zwyk?ego po??dania i w miar? jak to po??danie b?dzie narasta? podczas praktyki, rozwiniemy zwyk?y, nieczysty pogl?d na Lam? co sprawi, ?e zwi?zek z nim b?dzie zaprzepaszczony. Nasza praktyka s?u?y? b?dzie jedynie rozwini?ciu tego po??dania, tego emocjonalnego, nieczystego stanu umys?u, a w rezultacie mo?e doprowadzi? do wzrostu emocjonalnych przeszkód w umy?le.

Z drugiej strony, je?li praktykujemy we w?a?ciwy sposób i utrzymujemy nasz umys? jako nieoddzielny od umys?u lamy, wtedy dzi?ki takiemu zwi?zkowi wszystkie emocje, które mog?y pojawi? si?, zostan? ca?kowicie rozpuszczone. Umys? zostanie od nich uwolniony. Tak wi?c, niezale?nie od stopnia intensywno?ci, wszystkie przeszkadzaj?ce uczucia zostaj? rozpuszczone w jedno?ci naszego umys?u i umys?u naszego nauczyciela, w Sferze Dharmy.

W j?zyku tybeta?skim s?owo „modli? si?” oznacza dos?ownie „zwraca? si? z pro?b?”. Zwracaj?c si? do Lamy rozwijamy jeszcze wi?cej pewno?ci i zaufania, które potrzebne s? do tego, aby zwraca? si? do umys?u Lamy jeszcze wi?cej! Jest to bardzo prosta praktyka, zwyczajnie stapiamy nasz umys? z umys?em Lamy w przekonaniu, ?e umys? Lamy, nasz w?asny umys? i Stan Prawdy s? nieoddzielne - wszystko to jest po prostu prawdziw? natur? umys?u. Wystarczy my?le?, ?e Lama, do którego si? zwracamy, uosabia wszystkich Lamów, wszystkie formy buddów, stra?ników i dakinie - wszystko bez wyj?tku jest manifestacj? Lamy. Kiedy nasz umys? stapia si? z jego umys?em, stapia si? ze wszystkimi aspektami o?wiecenia.

Jest to najprostsza, a jednocze?nie najwy?sza forma uto?samiania si? z umys?em Lamy. Istniej? praktyki przeznaczone dla mniej lub bardziej utalentowanych uczniów, ale utrzymywanie umys?u w stanie prostoty, bez najmniejszych komplikacji, bez jakichkoliwek konfabulacji umys?u - umiej?tno?? takiego naturalnego zwracania si? do nauczyciela jest najwy?sz? praktyk?.