Siariputro, ktokolwiek pragnie podążać głęboką praktyką transcendentnej wiedzy powinien czynić to w ten sposób, widząc pięć skandh i ich naturalną pustkę. Forma jest pustką, pustka jest formą; pustka nie jest czymś innym niż forma, forma nie jest czymś innym niż pustka; tak samo uczucia, postrzeganie, pojęcia i świadomość.

Kiedy obserwuje się względną prawdę zjawisk w świetle prawdy ostatecznej - konstatuje się, ze prawda względna nie istnieje sama w sobie i że "takość", jej prawdziwa natura - nie jest niczym innym, jak tylko prawdą ostateczną. Jako zależne jedna od drugiej, obie te prawdy nie są więc różne.

Mówiąc ogólnie, wiedza o ostatecznej naturze dharm jest to zaprzeczenie naszej wiedzy, która jest pozorna. Prawda polega na tym, że ostateczną istotą rzeczy jest Siunjata. Z tego logiczny wniosek, że nic nie istnieje w sposób absolutny, samo dla siebie.

Pustka, ostateczna natura Dharmakaji, Absolutne Ciało Buddy, nie jest zwykłą nicością. Posiada ona wrodzoną zdolność znajomości wszystkich zjawisk. Jest to jasny i świadomy aspekt Dharmakaji, która wyraża się w całkowicie spontaniczny sposób. Dharmakaja nie jest stworzona przez przyczynę i skutek, nie jest uwarunkowana i dlatego jest ona prawdziwą naturą umysłu.

Prawie wszyscy Mahasiddhowie podążali drogą świecką, tylko niektórzy z nich byli mnichami bądź mniszkami. Obecnie droga ludzi świeckich jest naturalnym i pożytecznym sposobem praktykowania dla wielu ludzi.

Usiłowanie znalezienia buddy albo oświecenia jest jak chwytanie przestrzeni. Przestrzeń posiada nazwę ale nie posiada formy. Nie jest czymś co mógłbyś podnieść albo położyć. A z pewnością nie zdołasz tego uchwycić.

To, czego Budda mógł nauczać słowami, było ułamkiem tego, czego uczył swą osobowością i żywym przykładem. To wszystko było znów tylko ułamkiem jego duchowego przeżycia.

Należy zrozumieć, że pustka znajduje się poza skrajnościami istnienia i nie-istnienia. Oznacza to,ze wszystko, co tylko jest, istnieje w sposób relatywny.

Uczniowie Milarepy byli wielce zdumieni, ponieważ z tekstu wynikało, iż pod pobliskim głazem został zakopany skarb: całe złoto, które pustelnik Mila zgromadził w swoim życia.

Dzięki inteligencji, która całkowicie rozpoznaje zjawiska, najpierw zrozum słowa wszystkich nauk, słuchając ich. Następnie poszukaj zrozumienia ich znaczenia, rozmyślając nad nimi. A w końcu zrealizuj ich znaczenie w medytacji.

Głupiec, choćby przez całe swe życie przestawał z mędrcem, nie więcej rozumie Prawdę, niż łyżka doznaje smaku zupy.

Czy chodzisz, siedzisz czy też śpisz, zawsze spoglądaj w swój umysł, nieustannie i bez przerwy. Jest to ćwiczenie warte wysiłku.

Madhjamaka interpretowała nirwanę jako oczyszczoną wizję tego, co ignorant postrzega jako samsarę. Można więc wnioskować, że nirwana istnieje tu i teraz, tylko nie jesteśmy w stanie jej dostrzec.

Wydaje mi się, żę między mózgiem i przeżywaną przez jego posiadacza świadomością powstaje związek, który porównywalny jest z instrumentem muzycznym (lub "nosicielem tonów") i kompozycją.

Budda nie oczekuje od swych uczniów ślepej wiary albo podziwu dla siebie samego, albo dla swej doktryny.

Komentarz do tekstu opublikowanego przez Dominikański Ośrodek Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach.