Aby zaspokoić potrzeby i zdolności różnych ludzi, rozwinęło się wiele szkół buddyzmu. Wypracowały one różne techniki medytacyjne, by pomóc w objaśnieniu i radzeniu sobie z problemami, jakie przynosi życie, pomóc w dotarciu do głębokich i wartościowych aspektów ciała i umysłu.

Praktyka samego budo nie zadowalała samurajów i angażowali się oni w drogę zen. Gdy przyglądamy się budo i zen, czyli temu, co nazwano zen samurajów, odnosimy wrażenie, że pośród tych wojowników zawsze istniała czysta iluminacja, nawet jeśli nosili szable, włosy związane w kucyk i z dumą ogłaszali "Nazywam się tak a tak". Inkarnowali oni życiową postawę zen.

Nigdy nie będąc zniewolonymi, nie potrzebujecie szukać wyzwolenia. Nic nie przewyższa bezpośredniego funkcjonowania i bezpośredniego zachowania.

Jedyna droga to cieszyć się życiem. Nawet jeśli praktykujesz zazen, w ślimaczym tempie licząc oddechy, możesz cieszyć się życiem, czasem nawet bardziej niż podróżując na Księżyc. Dlatego właśnie wykonujemy zazen. Nieważne, jakie jest twoje życie. Najważniejsze to umieć się nim cieszyć i nie dać się ogłupić rzeczom.

Można by pomyśleć, że jeśli ktoś pozbędzie się wszystkich emocji, to stanie się nieczuły jak głaz. Nic bardziej błędnego. Wolny od emocji umysł jest jasny i niczym nie zmącony. Mędrzec pogodny i wolny od zakłócających jego spokój emocji przejawia dużo większą wrażliwość na cierpienia innych i troskę o ich szczęście (...)